Zachodzące słońce barwi na pomarańczowo wody okalające półwysep Lapad w Dubrowniku
Lapad to rozległy, wcinający się w morze półwysep oddalony o około trzy kilometry na północny-zachód od Starego Miasta w chorwackim Dubrowniku. Podczas gdy zabytkową dzielnicę odwiedza rocznie ponad milion turystów, zmuszając włodarzy do wprowadzania kolejnych restrykcji (jedną z nich jest zakaz poruszania się po starówce z walizkami na kółkach), Lapad pogrążony jest w spokoju i odwiedzany w dużej mierze przez miejscowych.
Dzielnica jest stosunkowo nowa. Większość domów powstała w latach 60. i 70. ubiegłego wieku. Wtedy też postawiono kilka dużych hoteli, ulokowanych w pierwszej linii od morza. Wcześniej, przed 1930 rokiem, półwysep był niemal niezabudowany. Stało tu parę eleganckich willi, będących własnością kupców oraz przedstawicieli zamożniejszej warstwy społecznej. Część z tych budynków zachowała się do dziś. Przykładem może być Villa Eliza, w której od zakończenia II wojny światowej do 1973 roku mieściła się szkoła podstawowa. Budynek zajął później Wydział Ekonomii Uniwersytetu w Dubrowniku. Zanim willa przeszła na własność państwa, była siedzibą bogatej rodziny Mitrovićów.
I choć trudno dziś uznać półwysep Lapad za miejsce opustoszałe, natłok turystów jest tu zdecydowanie mniejszy niż na Starym Mieście.
Dzielnica, wraz z przyległym kwartałem Babin Kuk, jest w zasadzie samowystarczalna. Mieszczą tu się zarówno restauracje, sklepy, punkty usługowe, jak i podstawowe instytucje. Mieszkańcy półwyspu często nie mają więc powodów, by opuszczać miejsce zamieszkania, a na starówce pojawiają się sporadycznie.
Lapad jest więc dla podróżników doskonałym miejscem, by uniknąć tłumów i podejrzeć choć odrobinę codziennego chorwackiego życia.
Wielu dubrowniczan przyjeżdża tu także w wolnych chwilach, by skorzystać z rozległych terenów zielonych, odpocząć lub przejść się po nadmorskiej promenadzie. Świetnie zagospodarowany pieszy trakt w połowie półwyspu zmienia się co prawda w żwirowaną ścieżkę, da się nią jednak wygodnie zatoczyć pełną pętlę, nie oddalając się za bardzo od wody. Zasłużoną popularnością cieszy się także park leśny Velika i Mala Petka. Trasy spacerowe, wytyczone pomiędzy piniami, prowadzą m.in. do punktu widokowego na skalistym klifie.
Sama nazwa „Lapad” jest pochodzenia łacińskiego. W swoim rdzeniu kryje słowo lapis bądź lapidis, co oznacza „skałę” lub „klejnot”.
Dziś trudno dociec, czy półwysep został tak nazwany ze względu na majestatyczne skaliste wybrzeże, czy traktowany był przez mieszkańców Dubrownika jako ukryty skarb. Obie wersje są równie prawdopodobne.
Umiarkowana popularność Lapad wśród turystów spowodowana jest nie tylko tym, że – w przeciwieństwie do starówki – nie kręcono tu „Gry o tron”. Nie ma tu bowiem także za dużo plaż. Te dostępne są żwirowane. Najlepiej jednak pójść w ślady miejscowych, którzy wybierają do odpoczynku przybrzeżne płaskie skały. Wiele z nich przerobiono na punkty kąpielowe i wyposażono w drabinki prowadzące prosto do morza.
